Jury KONKURSU MIĘDZYNARODOWEGO

Christa Saredi
Z wykształcenia tłumaczka, rozpoczęła swoją karierę w przemyśle filmowym na początku lat 80-tych jako szefowa działu promocji międzynarodowej w Swiss Films. Następnie pracowała jako asystentka do spraw produkcji i sprzedaży, jako osoba zajmująca się promocją filmów oraz jako konsultantka dla festiwali w Locarno i Rotterdamie.
Jako założycielka i dyrektorka firmy World Sales Christa Saredi, która specjalizowała się w promocji i sprzedaży wartościowych filmów, brała udział w najważniejszych festiwalach i targach filmowych na świecie. Christa Saredi odkryła takich reżyserów jak Jim Jarmusch, Aki Kaurismäki, Ang Lee, Michael Haneke, Bakhtiyar Khudojnazarov czy Thomas Vinterberg, oraz miała istotny wpływ na ich kariery. Współfinansowała i koprodukowała wiele filmów oraz reprezentowała reżyserów z całego świata, takich jak Assi Dayan, Hal Hartley, Fridrik Thor Fridriksson, Lucrecia Martel, Mira Nair, Pan Nalin, Lars von Trier, Arturo Ripstein. Pracuje obecnie jako konsultantka i wykładowca podczas różnych międzynarodowych imprez branżowych, w szkołach oraz programach szkoleniowych. Christa Saredi jest członkiem szwajcarskich i międzynarodowych komisji. Christa Saredi jest założycielką i członkiem zarządu firmy, która stworzyła 4-salowe kino RiffRaff w Zurychu oraz prowadzi 4-salowe kino Bourbaki w Lucernie, czyli jedne z najlepszych kin arthouseowych w Szwajcarii.

Bogdan George Apetri
Rumuński filmowiec, zamieszkały w Stanach Zjednoczonych. W Rumunii był prawnikiem. Wyjechał do Nowego Jorku, gdzie ukończył prestiżowy Columbia University z dyplomami reżysera i operatora. Wyreżyserował i wyprodukował filmy krótkometrażowe, wybrane do programu wielu prestiżowych festiwali (Clermont-Ferrand, Rotterdam, Palm Springs, Cottbus, Montreal, etc.), gdzie zdobyły wiele ważnych nagród, z nominacją do studenckiego Oscara na czele. Jest autorem scenariusza i reżyserem rumuńskiego filmu fabularnego “Peryferie” (“Periferic”), którego producentami byli Alex Teodorescu (producent “4 miesięcy, 3 tygodni i 2 dni”, zdobywcy Złotej Palmy w Cannes 2007) i Josef Aichholzer (producent “Fałszerzy”, Oscar dla najlepszego filmy nieanglojęzycznego 2007). Film został zakwalifikowany na czołowe światowe festiwale (Locarno, Toronto, Warszawa, Rotterdam) i zdobył wiele nagród, w tym Specjalną Nagrodę Jury i Nagrodę FIPRESCI na WFF 2010. Bogdan był też koproducentem filmu fabularnego “3 Backyards” Erica Mendelsohna, który zdobył nagrodę za najlepszą reżyserię w Sundance 2010. Występują w nim Edie Falco (“The Sopranos”), Elias Koteas (“Cienka czerwona linia”, “Shutter Island”) oraz Embeth Davidtz (“Lista Schindlera”, “Fracture”).

Alvaro Brechner
Urodził się w Montevideo w roku 1976. Reżyserował filmy dokumentalne dla History Channel, Odyssey Channel i TVE oraz filmy krótkometrażowe „The Nine Mile Walk”, „Sofía” i „Segundo Aniversario”, które zostały zaprezentowane na ponad stu czterdziestu festiwalach i zdobyły wiele nagród. Debiut fabularny Alvaro, „Zły dzień na wędkowanie” miał światową premierę w Cannes, gdzie był jednym z siedmiu filmów w konkursie Tygodnia Krytyki. Zdobył 30 nagród i uczestniczył w ponad 60 międzynarodowych festiwalach: 26. WFF (nagroda Wolny Duch), Montreal, Los Angeles Latino (Best Film Opera Prima), Mar del Plata (najlepszy aktor), Moskwa, Szanghaj, Austin (Najlepszy Film i Nagroda Publiczności), Brooklyn (Najlepsza Reżyseria), Sofia (nagroda FIPRESCI), São Paulo, Pusan, Hajfa, Sztokholm, Lima (Najlepszy Scenariusz), La Habana, Gijón, Kerala, Palm Springs i Chicago. 
W Hiszpanii został nominowany przez CEC (Stowarzyszenie Krytyków Filmowych) w trzech kategoriach: Najlepszy Film, Najlepszy Scenariusz i Najlepszy Aktor. W Urugwaju zdobył dziesięć nagród Urugwajskiego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych, m.in. w kategoriach Najlepszy Film, Najlepszy Debiut Zagraniczny, Najlepsza Reżyseria, Najlepszy Scenariusz i Najlepszy Aktor. „Zły dzień na wędkowanie” był oficjalnym kandydatem Urugwaju do Oscara w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny.

Milcho Manchevski
Jest autorem scenariuszy i reżyserem filmów “Przed deszczem” (1994), “Pył” (2001), “Cienie” (2007) oraz “Matki” (2011). Film “Przed deszczem” otrzymał m.in. nominację do Oscara i trzydzieści nagród, w tym Złotego Lwa w Wenecji, Independent Spirit Award oraz Nagrodę Publiczności na 11. WFF. The New York Times uznał go za jeden z tysiąca najlepszych filmów wszechczasów. Filmy Manchevskiego były prezentowane na ponad stu festiwalach oraz były dystrybuowane w prawie pięćdziesięciu krajach świata – w kinach, na video i w telewizji. Manchevski publikował też eseje dla New American Writing, La Repubblica, Corriere Della Sera, Sineast, The Guardian, Suddeutsche Zeitung, Pravda. Wydał również książeczkę “Duch mojej matki” oraz dwa albumy fotograficzne “Ulice” (1999) i “Pięć kropel ze snu” (2010) które towarzyszyły wystawom fotograficznym. Wykładał na wielu uniwersytetach, prowadził spotkania w kinach, muzeach, instytucjach kultury.

Artem Vassiliev
Urodził się 17 grudnia 1970 w Moskwie. W roku 1994 ukończył Uniwerstytet Moskiewski. W roku 1993 został współzałożycielem i wspólnikiem firmy Teko Film, zajmującej się produkcją reklamówek i post-produkcją cyfrową. W roku 1999 został szefem produkcji Teko Film (od roku 2003 Metrafilms). Obecnie Metrafilms jest w Rosji jedną z czołowych firm produkującą reklamówki oraz pracuje nad własnymi projektami filmowymi. Vassiliev był wspólnikiem w firmie Phenomen Films (2005-2010), która wyprodukowała trzy filmy fabularne: „Papierowy żołnierz” Aleksieja Germana Jr, „Półtora pokoju” Andrieja Khrzhanovskiego oraz „Zjawisko naturalne” by Sergieja Osipiana i Aleksandra Łungina.

Jury KONKURSU 1-2

Sitora Alieva
Urodziła się w Duszanbe. W wieku lat siedmiu zadebiutowała jako aktorka. W ciągu kolejnych dziewięciu lat zagrała około dziesięciu ról w filmie i telewizji. W roku 1987 uzyskała dyplom na WgiKu na wydziale scenariopisarstwa i historii kina – kurs E. Surkowa i L. Mamatowa. W latach 1987-88 była ekspertem Funduszu Kulturalnego. 1987-91 pracowała jako starszy redaktor w studiu “Tadżykfilm”. Od 1991 mieszka i pracuje w Moskwie. 1991-93 redaktor Funduszu Filmowego. 1994-96 asystentka Daniła Dondurei’a, redaktora naczelnego magazynu “Isskustvo Kino”, oraz koordynatorka programu MFF “Kinotavr” w Soczi. 1999-2005 dyrektorka i selekcjonerka MFF w Soczi, moskiewskiego festiwalu “Oblicza Miłości” oraz festiwalu dziecięcego “Kinotavrik”. 2002-2005 dyrektor zarządzający, od 2005 dyrektor programowy Festiwalu Filmów Rosyjskich “Kinotavr”. Była jurorem na licznych festiwalach filmowych. 

Andrzej Bart
Powieściopisarz, scenarzysta i reżyser filmowy. Wolałby, aby mówiono o jego książkach i filmach, a jego samego pozostawiono w spokoju. Wczesne lata spędził pisząc epicką powieść Rien ne va plus, która została w końcu wydana w roku 1991, i za którą dostał Nagrodę Kościelskich. Jego powieści „Człowiek, na którego nie szczekały psy” (1983), „Pociąg do podróży” (1999), „Piąty jeździec Apokalipsy” (1999), „Don Juan raz jeszcze” (2006) i „Fabryka Muchołapek” (2008) zostały przetłumaczone na wiele języków. Bart reżyserował około tuzina filmów dokumentalnych, w tym portrety Evy Rubinstein, Mariana Brandysa i Marka Rudnickiego. Film fabularny „Rewers” (2009), który był ekranizacją jego powieści pod tym samym tytułem, odniósł ogromny sukces, zdobywając wiele nagród w kraju i zagranicą. Film był polskim kandydatem do Oscara 2009. Na festiwalu Dwa Teatry (Sopot 2011) spektakl Teatru TV pt: „Boulevard Voltaire” autorstwa Andrzeja Barta otrzymał sześć nagród. Bart został nagrodzony za najlepszą reżyserię i scenariusz.

David Mackenzie
Zadebiutował eksperymentalnym filmem drogi pt. “The Last Great Wilderness”, który miał premierę w Edynburgu w roku 2002, a następnie został pokazany na festiwalu w Toronto. Drugi film “Młody Adam” (“Young Adam”), z Ewanem McGregorem i Tildą Swinton miał premierę w Cannes w roku 2003, i zdobył wiele nagród, w tym Nagrodę Londyńskich Krytyków Filmowych, nagrodę dla najlepszego brytyjskiego debiutu w Edynburgu oraz szkocką BAFTĘ za najlepszą reżyserię. Jego czwarty film “Hallam Foe” zdobył osiem międzynarodowych nagród, w tym Srebrnego Niedźwiedzia oraz Nagrodę Stowarzyszenia Niemieckich Kin Arthouseowych na Berlinale 2007 – tę samą, którą trzeci film Davida pt. “Asylum” zdobył w roku 2005. Następny film “Spread”, miał premierę w Sundance w roku 2009, gdzie został sprzedany do wielu krajów. Najnowsze realizacje Davida to dwa filmy. “You Instead” miało premierę na festiwalu w Glasgow i na SXSW na początku 2011 roku, a wejdzie na ekrany w Wielkiej Brytanii i w innych krajach jesienią. “Perfect Sense”, w którym grają Ewan McGregor i Eva Green, i które miało premierę w Sundance w styczniu 2011, wejdzie do kin w Wielkiej Brytanii i w innych krajach w październiku. Film ten zdobył nagrodę The List’s Best UK Feature w czerwcu podczas festiwalu w Edynburgu, gdzie miał premierę europejską.

Jury KONKURSU WOLNY DUCH

Jane Schoettle
Selekcjonerka Toronto International Film Festival ®, odpowiedzialna za filmy z Australii, Nowej Zelandii, Izraela oraz amerykańskie kino niezależne. Założycielka i była dyrektorka Sprockets Toronto International Film Festival, uznawanego za jeden z pięciu najważniejszych festiwali dziecięcych na świecie. Podczas pracy dla Sprockets zakładała Kolekcję Filmów Dziecięcych Johna VanDouzera, dzięki której nauczyciele mogą pokazywać dzieciom filmy zaangażowane oraz posiadające walory edukacyjne, które nie są w inny sposób dostępne w Kanadzie. Założyła również Reel Comfort, czyli program pokazów i warsztatów dla pacjentów z oddziałów intensywnej terapii w szpitalach psychiatrycznych, oraz Special Delivery, warsztaty filmowe dla młodzieży z trudnych środowisk. Pracowała jako konsultant scenariuszowy oraz brała udział w licznych programach pobytowych (residency programmes), organizowanych przez South Australian Film Corporation na festiwalu w Adelaidzie oraz organizowanych przez Screen Australia w Sydney. Była jurorką na wielu międzynarodowych festiwalach filmowych oraz brała udział w licznych dyskusjach panelowych na tematy związane z festiwalami. 

Paweł Borowski
Ukończył z wyróżnieniem warszawską Akademię Sztuk Pięknych (1997) na kierunkach malarstwo i film animowany. Zrealizował trzy filmy krótkometrażowe m.in. „Kocham cię” (2003), który jako jeden z nielicznych polskich filmów krótkich wszedł do dystrybucji kinowej i był pokazywany na wielu międzynarodowych festiwalach, w tym na Berlinale i Tribeca Film Festival. W 2009 roku zrealizował swój pełnometrażowy debiut fabularny „Zero”. Film był pokazywany na wielu międzynarodowych festiwalach, m.in., Pusan, Sao Paulo, Rotterdam, Monachium, Mediolan, zdobywając wiele wyróżnień i nagród, w tym czterokrotnie Grand Prix. 

Auraeus Solito
Urodził się w Manili na Filipinach. Jego debiut fabularny “Maximo Oliveros rozkwita” (“The Blossoming of Maximo Oliveiros”, 2005) osiągnął ogromny sukces międzynarodowy – był prezentowany m.in. w Sundance, na Berlinale, gdzie zdobył Teddy Award, w Rotterdamie i na WFF. Kolejne filmy Auraeusa to “Tuli” (2005), “Pisay” (2007) i “Boy” (2009). Najnowszy film Auraeusa pt. „Busong” (2011) jest w programie pozakonkursowym tegorocznego WFF.

Jury KONKURSU FILMÓW DOKUMENTALNYCH

Liat Benhabib
Producentka filmowa. Założycielka i dyrektorka Centrum Wizualnego Yad Vashem, największej na świecie biblioteki cyfrowej oraz kolekcji filmów, świadectw tych, którzy przetrwali oraz banku informacji na temat Zagłady. Członek założyciel Forum na rzecz Zachowania Pamięci Audiowizualnej Izraela.
Absolwentka (z wyróżnieniem) wydziałów Filmu i Telewizji oraz Psychologii na Uniwersytecie w Tel Awiwie.
Pracowała jako researcher, reżyser castingu, asystent reżysera oraz producentka filmów fabularnych oraz seriali telewizyjnych m.in. takich reżyserów jak Eran Riklis, Ari Folman, David Ofek and Yossi Madmoni. Doradca do spraw scenariuszy, reżyser i producentka na warsztatach organizowanych przez Nitzan, izraelską n.g.o. zajmującą się osobami niepełnosprawnymi. Producentka instalacji video art Michala Rovnera i Uri Tzaig’a. Koproducentka wraz z Belfilms Productions 116 filmów krótkometrażowych do stałej ekspozycji w Muzeum Historii Zagłady w Yad Vashem, zainicjowanej w roku 2005.

Christian Frei
Urodził się w roku 1959 w Schönenwerd w Szwajcarii. Studiował media wizualne na Wydziale Dziennikarstwa i Komunikacji Uniwersytetu we Fryburgu. Nakręcił swój pierwszy film dokumentalny w roku 1981. Działa jako niezależny reżyser i producent od roku 1984. Regularnie pracuje dla Telewizji Szwajcarskiej SF DRS. W roku 1997 nakręcił swój pierwszy pełnometrażowy dokument “Ricardo, Miriam y Fidel”. Jego “Fotograf wojenny” (WFF 2002) rejestrował pracę fotografa prasowego Jamesa Nachtwey’a podczas różnych misji. Film otrzymał nominację do Oscara i zwyciężył na dwunastu festiwalach.
“The Giant Buddhas”, trzeci pełnometrażowy dokument Freya, zdobył Srebrną Gołębicę w Lipsku oraz był w konkursach Sundance i w Toronto. Pełnometrażowy dokument “Space Tourists” (2009) został zaproszony na wiele festiwali oraz został zakwalifikowany do konkursów w Amsterdamie i Sundance, gdzie jako pierwszy film ze Szwajcarii zdobył nagrodę za reżyserię w Konkursie Kina Światowego. Od sierpnia 2010 roku jest Prezydentem Szwajcarskiej Akademii Filmowej. Mieszka i pracuje w Zurychu.

Janusz Mrozowski
Urodził się w Polsce w 1948 roku. Od 1970 roku mieszka w Paryżu. W 1978 roku wyreżyserował film krótkometrażowy „Rzecz”, wyprodukowany przez Pierre’a Braunberger’a, znanego producenta francskiej Nowej Fali. W 1987 roku założył studio Filmogene. W 1998 roku nakręcił w Burkina Faso swój pełnometrażowy debiut fabularny „Rewanż Lucy”, za który dostał w Pretorii prestiżową nagrodę M-Net All Africa Film Award (afrykańskie Oscary). Jego „Bad Boys cela 425” (2009), jedyny polskojęzyczny film pokazany na festiwalu w Cannes w 2009 roku, otrzymal nagrodę Złotych Zębów (Kamery) dla najlepszego filmu dokumentalnego 22. Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce. Kolejny film Janusza Mrozowskiego „Bad Girls cela 77” miał światową premierę na 26. WFF.

Jury KONKURSU FILMÓW KRÓTKOMETRAŻOWYCH

Anne Parent
Studiowała reklamę i komunikację medialną w Paryżu. Pracowała przy organizacji imprez artystycznych w Paryżu. Dołączyła do zespołu organizatorów festiwalu w Clermont-Ferrand w roku 1996, gdzie rozwinęła targi filmów krótkometrażowych. Udało jej się stworzyć miejsce, które w roku 2011 odwiedzili goście z 32 krajów. Doprowadziła do zwiększenia liczby profesjonalistów odwiedzających festiwal, takich jak osoby kupujące filmy dla telewizji, dystrybutorzy i selekcjonerzy festiwalowi z całego świata. Targi filmów krótkometrażowych w Clermont-Ferrand są miejscem, gdzie należy bywać, jeśli jest się profesjonalistą w branży filmowej i chce się poszerzyć sieć kontaktów.

Grzegorz Jaroszuk
Urodził się w Warszawie w 1983 roku. W roku 2011 zrobił dyplom na Wydziale Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. W czasie studiów nakręcił sześć filmów krótkometrażowych: “Wszystko jest” (2005), “Ostatni dzień” (2006), “Biblioteka” (2007), “Egzemplarz autorski” (2007), “Historia braku samochodu” (2008), “Opowieści z chłodni” (2011), “Początek nowego sezonu” (2011). “Opowieści z chłodni” prezentujemy na 27. WFF w Panoramie Polskich Filmów Krótkometrażowych.

Sergio Oksman
Urodził się w Brazylii w 1970 roku. Studiował dziennikarstwo w Sao Paulo i film w Nowym Jorku. W roku 2000 założył w Madrycie firmę produkcyjną Dok Films. Wyreżyserował m.in. filmy “Ronaldo: A Flight Manual” (1997), “Gaudí in the Favela” (2002), “The Beautician” (2004)”, “Goodbye, America” (2007) oraz “Być kimś innym” (2009), który zwyciężył w Konkursie Krótkometrażowym na 25. Warszawskim Festiwalu Filmowym.

Jury FIPRESCI

Carmen Gray
Urodziła się w Nowej Zelandii. Jest krytykiem filmowym i dziennikarką piszącą o kulturze. Pisze dla Sight & Sound, Little White Lies, Dazed & Confused, AnOther and Under/current. Interesuje się kinem Europy Centralnej i Wschodniej. Była jurorką na ważnych festiwalach, m.in. w Berlinie, Moskwie, Wrocławiu i Toronto. Wchodzi w skład zespołu programowego Film Club UK, projektu dotowanego przez brytyjski rząd.

Ola Salwa
Polska dziennikarka i recenzentka filmowa, od wielu lat związana z tygodnikiem „Przekrój” oraz miesięcznikiem „Film”. Współpracuje też z „Elle”, „Magazynem Filmowym Stowarzyszenia Filmowców Polskich” i programem „Loża krytyków” w telewizji Kino Polska. Pisze także o modzie i wzornictwie. Uczestniczyła w warsztatach dla młodych krytyków filmowych Warsaw FIPRESCI Project w trakcie 25. Warszawskiego Festiwalu Filmowego oraz Trainee Project for Young Film Critics podczas 39.Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Rotterdamie. 

Dean Kotiga
Urodził się i wychował w Motovun, gdzie przy pomocy ukochanego festiwalu filmowego w Motovun rozwinął swą miłość do kina. Po ukończeniu szkoły średniej przeniósł się do Zagrzebia, gdzie uzyskał licencjat z literatury porównawczej oraz historii na Wydziale Nauk Humanistycznych i Społecznych Uniwersytetu w Zagrzebiu, gdzie obecnie kończy studia magisterskie. Jako krytyk filmowy na stałe współpracuje z najważniejszymi mediami filmowymi, takimi jak “Chorwacka Kronika Filmowa”, strona internetowa filmovi.hr oraz program radiowy “Filmoskop”, gdzie publikuje swoje recenzje, wywiady, eseje i inne teksty na tematy filmowe. Poza tym jego teksty ukazują się w magazynie kulturalnym “15 dni”, na stronie kulturpunkt.hr, poświęconej kulturze alternatywnej, a przedtem na stronach filmski.net i vip.hr. Jest członkiem Chorwackiego Stowarzyszenia Krytyki Filmowej oraz FIPRESCI. Był jurorem na festiwalach filmowych oraz uczestnikiem dyskusji panelowych.

Jury Ekumeniczne

Dr Guido Convents
Urodził się w roku 1956. Jest Belgiem. Ma dyplom z historii oraz antropologii. Napisał doktorat z historii kina. Opublikował wiele książek na temat współczesnego nie-zachodniego kina. Publikował również prace na temat początków kina w Polsce, w tym o Kazimierzu Prószyńskim. Jest autorem rozdziału książki „W cieniu braci Lumière”, pod redakcją Prof. Marka Hendrykowskiego (1995). Guido Convents pisze również o historii katolików i ich związkach z filmem. W biurze SIGNIS jest odpowiedzialny za kontakty profesjonalne z mediami, jest sekretarzem Cinemadesk oraz redaktorem magazynu SIGNIS Media. Jest konsultantem międzynarodowych festiwali filmowych, sekretarzem Stowarzyszenia Profesjonalnych Krytyków Filmowych w Brukseli oraz prezesem Afrykańskiego Festiwalu Filmowego, odbywającego się w Belgii (AFF).

Rev. Hans Hodel
Urodził się w 1938 w Szwajcarii. Studiował pedagogikę i teologię protestancką w Bernie. Pracując w parafii był szczególnie zaangażowany w pracę z młodzieżą. W latach 1966-1987 był profesorem w szkole kształcącej nauczycieli religii, etyki i mediów oraz redaktorem publikacji ekumenicznej RL, zajmującej się kwestiami religii i etyki w szkołach publicznych. W latach 1987-2003 był szefem komisji ds. filmu Kościoła Protestanckiego w Szwajcarii, odpowiadał m.in. za dystrybucję video i non-theatrical w firmie ZOOM. Od roku 1989 jest koordynatorem ds. jury Interfilmu. W tym samym roku został jednym z założycieli fundacji trigon-film, a od roku 2005 jest jej wiceprezesem. W latach 1989-2002 był członkiem komisji ds. filmu i biura kultury Federacji Szwajcarskiej. W latach 1990-2002 był członkiem Komitetu Sterującego Światowego Stowarzyszenia Na Rzecz Komunikacji Chrześcijańskiej w Europie (ERA-WACC). Od roku 1989 wchodził w skład jury Interfilmu i jury ekumenicznego na wielu festiwalach filmowych. Został prezesem Interfilmu w roku 2004.

o. Marek Kotyński
Redemptorysta, urodził się w roku 1962. Studiował teologię na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie oraz w Papieskim Wydziale Teologicznym Teresianum w Rzymie, gdzie otrzymał doktorat z teologii. Obecnie robi habilitację na temat religijnego znaczenia kina. Od roku 2008 wykłada na kierunku Kulturoznawstwo Wydziału Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, gdzie zajmuje się związkami między kinem a duchowością. Opublikował wiele artykułów na temat duchowego wymiaru kina. Jest członkiem SIGNIS Polska.

Jury NETPAC

Amaia Torrecilla Olasolo
Studiowała Filologię na Uniwersytecie w Barcelonie. Obecnie kończy studia południowo azjatyckie na Universitat Oberta de Catalunya. Od 1990 pracuje jako tłumacz dla różnych wydawnictw i firm. Współzałożycielka powstałej w 1994 “100,000 retinas” - organizacji promującej filmy nigdy wcześniej nie wyświetlane w Hiszpanii w ich oryginalnych językach. W 1998 ta organizacja rozpoczęła współpracę z CineAmbigú prezentując filmy w Sala Apollo w sali balowej w centrum Barcelony. W 1999 stworzyła wraz z przyjaciółmi „Barcelona Asian Film Festival-BAFF”, pierwszy festiwal, który promował filmy azjatyckie w Hiszpanii. Podczas swojej działalności BAFF stał się jednym z ważniejszych azjatyckich festiwalów Europy. Obecnie jest szefową swojej własnej firmy Eguzkialde Arts Management, kooperacja kulturalna między Berlinem a Barceloną która buduje most kulturowy między Azją a Europą.

Jeffrey Jeturian
Studiował Komunikację Medialną na Centralnym Uniwersytecie Filipińskim. Po studiach pracował jako asystent producenta, skrypciarz, dyrektor artystyczny, scenograf, reżyser produkcji telewizyjnych i asystent reżysera zanim zadebiutował jako reżyser filmowy. Jego pierwszy film „Sana Pag-ibig Na” (Włącz miłość, 1998), został wyprodukowany przy budżecie 50 000 dolarów amerykańskich. Jego drugi film, „Pila Balde” (Przynieś wiadro z wodą, 1999) to społeczno-realistyczna opowieść o losach mieszkańców slamsów i ich walki o przetrwanie. Zdobył on wiele nagród na Wolrdfest Houston, Cinemanila i był prezentowany w kilku krajach. „Tuhog” (Więcej niż życie, 2000), trzeci film Jeturiana jest satyrycznym spojrzeniem na realia kinematograficzne na Filipinach. Był nominowany na Festiwalu
w Wenecji oraz otrzymał kilka nagród na lokalnych i międzynarodowych festiwalach. Siódmy film „Kubrador” (Zakład kolekcjonera, 2006) jest uznawany za jego najznakomitsze dzieło. Był prezentowany na ponad stu międzynarodowych festiwalach, jego premiera odbyła się w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku. Inne filmy to: „Bridal Shower” (2004), „Minsan Pa” (One Moment More, 2004) i „Bikini Open” (2005), „The Manunuri ng Pelikulang Pilipino”, najbardziej prestiżowa filipińska organizacja krytykująca filmy, włączyła „Pila-Balde”, „Tuhog” oraz „Kubrador” w poczet dwudziestu najważniejszych filipińskich filmów ostatnich dwudziestu lat. W filmie „Bisperas” (Wieczór, 2011) obserwujemy krytykę średniej klasy, to jego ósmy, najnowszy film. Reżyser otrzymał za niego pięć nagród, włączając nagrodę za najlepszy film na tegorocznym festiwalu Cinemalaya Independent w Manili.

Konrad Wągrowski
Urodził się w 1973 roku. Krytyk i publicysta filmowy, specjalista od kultury popularnej. Od 2000 roku do dziś jest redaktorem naczelnym internetowego Magazynu Kultury Popularnej Esensja.pl (www.esensja.pl). Publikował m.in. w Cinemie, Filmie, Świecie Filmu, Wprost i Ozonie. Na portalu filmowym Stopklatka.pl prowadził cykl felietonów „Popkulturystyka”. Miłośnik kina azjatyckiego, zwłaszcza w jego popularnych odmianach (kino grozy, fantastyka, kino gangsterskie, kino sztuk walki), pisał o nim liczne teksty m.in. w „Cinemie” (cykl „DVD z importu”), Stopklatce („Historia horroru azjatyckiego) oraz w „Esensji” (cykl „Orient Express”).