"Bitwa o Algier" w reżyserii Gillo Pontecorvo (1966) to film, którego tematyka uaktualnia się w każdym dziesięcioleciu, nie tylko dzięki prawdziwie ponadczasowemu stylowi dokumentalnemu operatora Marcello Gatti, ale także dlatego, że jest to jeden z najlepszych i najbardziej obiektywnych filmów o ruchu oporu jaki kiedykolwiek nakręcono i jeden z najlepszych filmów w historii kina w ogóle. Gdy film wszedł na ekrany we Francji, właściciele kin, w których pokazywano "Bitwę o Algier" najpierw zaczęli dostawać pogróżki o podłożeniu bomby, później ekrany w salach kinowych niszczono za pomocą kwasu siarkowego, a w końcu wprowadzono zakaz jego wyświetlania. Film stanowił dla Francuzów, którzy właśnie wycofali swoje kolonialne wpływy z Algierii, oczywisty problem. Widzowie oglądający w roku 1969 "Bitwę o Algier" w kinach w Montrealu byli regularnie filmowani przez kanadyjską policję, a w krajach takich jak Republika Południowej Afryki film był zakazany. Wycofanie filmu z kin w Brazylii usprawiedliwiano tym, że publiczność mogłaby dostrzec w nim analogie do restrykcyjnych metod policyjnych i tortur praktykowanych w tym kraju. Taka sytuacja miała rzeczywiście miejsce w sąsiedniej Argentynie - kiedy armia francuska nie stosowała już tortur w Algierii, na zaproszenie junty w Buenos Aires przeprowadziła kursy, a film "Bitwa o Algier" został użyty jako materiał szkoleniowy. W 2003 roku Pentagon zorganizował specjalny pokaz filmu (co teraz nie jest powodem do chluby) dla specjalistów do spraw strategii wobec Iraku. Te projekcje "Bitwy" sprawiły, że film został uznany za "najbardziej popularny film amerykański w Iraku w 2004 roku". Nawet Zbigniew Brzeziński, były doradca prezydenta USA do spraw obrony, zachęcał do jego oglądania "zawsze, gdy rozpatrywane są nowoczesne strategie dotyczące bezpieczeństwa". Wielu filmowców uznaje "Bitwę o Algier" za film, który miał istotny wpływ na ich twórczość - np. John Frankenheimer, Ken Loach, Paul Greengrass, Steven Soderbergh. Co więcej, film jest wymieniany jako ulubiony przez terrorystów Andreasa Baadera, Carlosa Szakala i przedstawicieli ruchów rewolucyjnych takich jak IRA, Tamilskie Tygrysy, Weathermen czy Czarne Pantery. Ostatnio "Bitwa o Algier" pojawiała się w formie porównań albo odniesień w recenzjach takich filmów jak "Avatar", "Baader-Meinhof", "Ta przeklęta niedziela", "Bojownicy z czerwonego afisza", "Che", "Gomorra", "Dystrykt 9", "The Hurt Locker: W pułapce wojny", "Ponad prawem".

Urodził się w 1919 roku w Pizie. W 1953 roku nakręcił swój pierwszy film dokumentalny "Missione Timiriazev". Jego debiut fabularny "Wielki błękitny szlak" powstał w 1957 roku. Jego najsłynniejszy film "Bitwa o Algier" został nakręcony w 1966 roku. W tym samym roku otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego filmu zagranicznego. Film zdobył Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji w 1969 roku, oraz nominację do Oscara za najlepszą reżyserię i scenariusz w tym samym roku. Pracował także jako scenarzysta i kompozytor filmowy. Zmarł w 2006 roku.

2003 Firenze, il nostro domani (dok.)
2001 Un altro mondo e possibile (dok.)
1997 I corti italiani (segment: Nostalgia di protezione)
1996 Danza della fata confetto (kr.m.)
1989 12 registi per 12 citta (dok., segment: Udine)
1984 L'addio a Enrico Berlinguer (dok.)
1979 Operación Ogro
1969 Queimada
1966 La Battaglia di Algeri (Bitwa o Algier)
1963 Paras (dok.)
1961 Kapo
1959 Gli uomini del lago (dok. kr.m.)
Pane e zolfo (dok.)
1957 La grande strada azzurra (Wielki błękitny szlak)
Die Windrose (segment: Giovanna)
1955 Cani dietro le sbarre (dok.)
Giovanna (kr.m.)
Uomini del marmo (dok. kr.m.)
1954 Festa a Castelluccio (dok.)
Porta Portese (dok.)
1953 Missione Timiriazev (dok.)

• Pokazy:
• MULTIKINO 1>wtorek>11 Października>21.00
• MULTIKINO 1>środa>12 Października>13.30